Barre tijden voor Brusselse correspondenten
Barre tijden voor de euro. Dramatische tijden voor de Europese journalisten in Brussel, constateert onze eigen EuranetNL-correspondent Tijn Sadée. Op basis van zijn eigen ervaringen, maar ook op die van Martin Visser van het Financieele Dagblad, Carla Joosten van Elsevier en Gijs Moes van dagblad Trouw.
'Bankiers hebben natuurlijk heel veel bij elkaar verzonnen, de laatste tijd. Met al die ingewikkelde producten die ze bedachten, die ze zelf ook niet meer begrepen,' verklaart Gijs (een deel van de) chaos waar we nu in zitten.
'Het is niet langer doormodderen, zoals we van de EU gewend zijn... Nee, het is waden door alsmaar stijgend water,' schreef Carla onlangs. 'Ik denk dat we er heel slecht voor staan. Het gezegde is altijd dat de Europese Unie voortmoddert en al doormodderend steeds verder komt. Maar ik vind dit inderdaad hoog water.'
En Martin zat ondanks alle nieuws onlangs met 'een joekel van een writers-block'. 'Het is wel heel interessant om de reconstructie te maken sinds de ontdekking van de Griekse fraude van nu mét de Griekse kennis van nu.'
'Ik kan me voorstellen dat ik mijn kleinkinderen later vertel: ik heb de euro nog meegemaakt. Dan had je van die muntjes en briefjes waar niet eens echt bestaande bruggen op staan - wat natuurlijk ook al symbolisch is voor een gebrek aan Europese eenheid,' zegt Gijs.
En Carla: 'Je hebt wel het gevoel dat je midden in de geschiedenis zit, waarvan je uiteraard de uitkomst niet weet. En ik zou het ook werkelijk niet durven voorspellen'
Martin schrijft een boek over de crisis. Dat dan weer wel. 'In de inleiding memoreer ik wel even dat dit journalistiek de meest spannende tijd is die je ever kan meemaken. En ik heb ook eigenlijk geen idee hoe 't is om een normale Brusselse correspondent te zijn. Dit is zo uitzonderlijk bijzonder... En heel erg spannend.'




